Tuesday, 4 August 2015

අබුද්දස්ස කාලෙ කවිය



පිටි කොටන්න විදිහක් නෑ
වංගෙඩියත් අරං ගිහිං
පිටි අනන්න විදිහක් නෑ
බත්තලඳත් අරං ගිහිං
පුච්චන්නට විදිහක් නෑ
රොටි තැටියත් අරං ගිහිං
රොටි කන්නට විදිහක් නෑ
හැම් බේකන් තමයි ඉතිං......

කොරහත් බිඳගෙන යනවලු
යන්න යද්දි යන යකා
අබුද්දස්ස කල ලැබුවම
ලබුත් තිත්ත වෙයි ඉතා
පිටිකරයට බේත් බැන්ඳෙ
පයබරවායට එදා
හෙවනැල්ලත් ඇද වෙනවලු
නොකෙරෙන දීගෙට මෙදා.....

පොළොව ඇදයි කියල කිව්වෙ
නටන්න බැරි මිනිහා
කෝඳුරු තෙල් හත් පට්ටෙයි
තවත් ටිකක් ඕනෙ නේද
නොකෙරෙන වෙද කමටා
මිදි තිත්තයි කිව්ව තමයි
බැරි වුණ තැන හිවලා
පෙරළුණු පිට හොඳයි කියල
පදිමු ඔරුව පෙරටා......






15 comments:

  1. පෙරලුනු පිටද අමාරුවෙන් පෙරලාගත්ත පිටද?

    ReplyDelete
    Replies
    1. පෙරළෙනව වගේම පෙරළගන්නව නේන්නං.....

      Delete
  2. අන්තිම එකේ පේලියක් ඇරෙන්න කයි පද බැඳිල්ලනං සුපිරි.

    ReplyDelete
    Replies
    1. "නොකෙරෙන වෙදකමට කෝඳුරු තෙල් හත්පට්ටෙකුයි තව ටිකක් ඕනෙලු" කියන පිරුළ ඉතිං වෙනස් කරන්න බැහැ නොවැ....රිද්මය බිඳුණ නං තමයි.

      Delete
  3. පෙරලුනු පිටත් තිබ්බ පිට වගේමද මංදා

    ReplyDelete
    Replies
    1. හැක්....හැක්.....දේශපාලන අර්ථයෙන් ගත්තම නං එහෙම වගෙයි. ඒත්.....

      Delete
  4. නාග විහාරේ ලොකු හාන්දුරුවෝ ළඟ නම් රොටි තැටියක් තියෙනව කියන්නේ අයිබෝවන්ට ....

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒ රොටිය කර වුනාලු උන්නැහේ.

      Delete
  5. අන්තිම කවියේ..
    'හත් පට්ටෙත් මදි නොව තෙල්
    නොකෙරෙන වෙද කමටා' වගේ කියල ගොඩ දාන්න තිබ්බ කියල හිතුනා.
    උපමා උපමේය එක්ක කියූ කතාව නම් මල් මසුරන්.

    ReplyDelete
  6. කල්‍යාණ මිත්‍රගේ පද බැඳුමත් මසුරන්....කෝඳුරු තෙල් ගැන හිතලයි අරහෙම ලිව්වේ.

    ReplyDelete
  7. අන්තිම්ක හරියේදී රිද්මය චුට්ට එහෙ මෙහෙ උනා ඇරෙන්න උපමා එක්ක ලියවුනු පදපෙල මල් මසුරං.. දේශපාලනේ ගැන නෙවෙයි වෙන්නැති නේද මේ කියන්නෙ .. හැක්...

    ReplyDelete
    Replies
    1. කපා කොටා ගැනීම තම තම නැණ පමණින් කිව්වලුනේ......

      Delete
  8. හබල බිඳීලා .... පෙරළුණු ඔරුවක
    සුන්බුන් නෙත දැවටේ

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒ දෙස නොබලමි.....ඒ..ඒ..ඒ..දෙස නොබලමි.
      කවුරුත් නැහැනේ..අපට අත වනන්නේ....

      Delete